32. Vaders – het belang van zorgzaamheid en aanwezigheid

De vader is bij de zwangerschap en de geboorte een beetje een bijfiguur. Veel vaders blijven dat ook als hun kinderen opgroeien.
Dat is jammer, want kinderen hebben hun vader net zo hard nodig als hun moeder.
Ouders zijn voor kinderen een voorbeeld. Ze leven bepaalde waarden en normen voor door de manier waarop ze met elkaar omgaan. Zijn ze respectvol tegenover elkaar en hun kinderen en doen ze hun werk met plezier, dan is dat voor kinderen de beste situatie om in op te groeien.
Kinderen, en vooral jongens, die van hun vader de kans krijgen over hun gevoelens te praten, zullen die gemakkelijker en op een betere manier kunnen verwerken dan jongens die ‘stoer’ moeten blijven. Die gaan misschien te veel drinken of geven iemand een oplawaai, omdat ze hun gevoelens toch op de een of andere manier moeten uiten.
Is een vader emotioneel afstandelijk en niet op zijn kinderen gericht, dan lopen zijn zonen vaker weg.
Is er helemaal geen vader in het gezin, en doet moeder de opvoeding alleen, dan hebben jongens een grotere kans om in de problemen te komen. Ze gaan zich bijvoorbeeld gewelddadig gedragen, of presteren slecht op school.
Ook meisjes zonder vader hebben het moeilijker. Ze hebben vaker seks voordat ze dat zelf echt willen, raken vaker ongewenst zwanger en stoppen vaker eerder met hun opleiding.
Vaders geven moeders nogal eens de schuld van problemen met de kinderen: zij voeden de kinderen toch op? Maar dat is precies de fout die ze maken. Ze moeten meedoen.