38. Uit elkaar – Hoe doen we dat met de kinderen?

De effecten van echtscheiding zijn voor kinderen bijna altijd negatief, hoe oud ze ook zijn. Wel is het zo dat kinderen tussen 5 en 11 jaar vaker depressief zijn dan jongere kinderen.
De eerste twee jaar na de scheiding hebben kinderen van gescheiden ouders meer last van stress, angst en depressieve gevoelens dan andere kinderen. Ze blowen en roken vaker, en drinken vaker alcohol. Hun schoolprestaties zijn slechter, en ze zijn vaker agressief en vernielzuchtig.
Twee jaar na de scheiding komt er meestal een stabielere periode.
Kinderen van gescheiden ouders scheiden later tweemaal vaker dan andere kinderen. Ze hebben gemiddeld genomen een lager opleidingsniveau en minder inkomen.
Het is voor kinderen beter als hun ouders bij elkaar blijven en leren hun conflicten te beheersen. Scheiden ze toch, dan is het belangrijk dat zo veel mogelijk zonder ruzie te doen.
Wat voor een ‘goede’ scheiding kan helpen, is een ouderschapsplan dat al vóór de geboorte van de kinderen is opgesteld. Daarin spreek je af hoe je voor de kinderen gaat zorgen, mocht je later uit elkaar gaan.
Kinderen van ouders die gaan scheiden, kunnen verschillende programma’s volgen die hen helpen bij de verwerking: KIES (Kinderen In Echtscheiding Situatie, voor 4-16 jaar; www.kiesinfo.com), JES (Jij En Echtscheiding, vanaf 8 jaar; www.pro-zwolle.nl/view.php?id=19) en Zandkastelen (voor 6-17 jaar; www.zandkastelen.nl).
Het is beter dat jongere kinderen vaker en korter naar de ouder gaan bij wie ze niet wonen, en oudere kinderen minder vaak, maar langer. Jongere kinderen kunnen moeilijker een langere periode weg uit hun veilige omgeving. Ze moeten de uitwonende ouder wel regelmatig zien om met hem een band te kunnen opbouwen.
Voor ouders die zo veel conflicten hebben dat ze er niet in slagen een omgangsregeling te treffen, zijn er omgangshuizen. Daar kunnen kinderen de uitwonende ouder ontmoeten.